Lara Fabian - Je t'aime

-

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bakın bakın ne öle buralada (PAPARA)

-
Resim
Bakın bakın ne öle buralada  (PAPARA)  Sabah kaaktım  Kahvaltı etmem gerekiyor  Ama dedim du emen delilenme  Aç pencereyi  Otur acık soluklan temiz ava al  Otudum açtım Facebook denen belayı  Başladım aşığa yukarı gezinmeye  Cok geçmedi bi pıtret* ilişti gözüme Adam köyde bir kış manzarasında  Bir taş papara koymuş sofraya  Afiyet olsun da yazmış altına Breh anasını bey kaşıkle adam paparayı  Bir canım istedi  Zatı dedim bu adamın sofrasında  er şey tam değil. Tuşu eksik  Suan eksik  Dedim tamam dur bakalım ne olecek  Kalk ayağa sallanma  Gidim mutfağa  Önce anacığımın evde yaptığı tarhana va mı deye baktım  Olmaz mı hiç  Anam tarhana yapacak ta bana bi burkan** vemeyecek. Şükür dedim  Sonra açtım dolabı  Aradığım şey tam karşımda dure Yeni açılmış bi koca burkan karışık tuuşu  E dedim olacak bu iş ba Bi macur kafaya koydu mu, yok çare  Olacek o iş ba , yok nasıl....
Devamı

Fare Çuvalı Teorisi: Bizim Çuvalı Kim Sallıyor?

-
Resim
Fare Çuvalı Teorisi:  Bizim Çuvalı Kim Sallıyor? Sallanan Çuvalın İçinde Kimler Var? Mısır’ın bir köyünde bir tarım mühendisi, Kahire’ye giden trene biner. Yol arkadaşı, köyün yaşlı bir çiftçisidir. Çiftçinin ayakları arasında bir çuval vardır. Her on beş dakikada bir, çiftçi o çuvalı çevirip sallar. Sonra sessizce yerine koyar. Merak bu ya, mühendis sorar: “Ne var o çuvalda baba?” Çiftçi gayet sakin yanıtlar: “Fareler ve sıçanlar. Ulusal Araştırma Merkezi’ne satacağım. Deneylerde kullanıyorlar.” Mühendis şaşırır, “Peki neden sürekli sallıyorsun o çuvalı?” Yaşlı adam gülümser: “Eğer çeyrek saatten fazla dokunmazsam, fareler yerleşir, sakinleşir, güven hisseder. O zaman çuvalı kemirmeye, delmeye başlarlar. O yüzden sallamak zorundayım. Arada bir korku lazım. O korku onları birbirine düşürür, içgüdülerine hapseder. Böylece çuval sağlam kalır, ta ki ben onları merkeze teslim edene kadar.” İşte o an… Mühendis anlar.  Artık biz de anlamalıyız. Bu sadece farelerin hikayesi değil; bu...
Devamı

İnsan Soydan Değil, Ortamdan Doğar

-
Resim
İnsan Soydan Değil, Ortamdan Doğar “İnsan, geldiği soyun değil, yaşadığı ortamın ve alışkanlıklarının çocuğudur.”       İbn Haldûn, Mukaddime Bir insanın kim olduğunu belirleyen şey nedir? Ana-babasının kim olduğu mu, yoksa yaşadığı çevrenin ona fısıldadığı alışkanlıklar mı? İbn Haldûn’un bu sarsıcı tespiti, binlerce yıllık bir yanılgıya meydan okuyor: İnsan yalnızca soyunun değil, yaşadığı ortamın ürünüdür. Soy, şecerede yer kaplar; ama insanın zihninde, ruhunda, davranışlarında çevre kazınır. Sarayda doğup sokakta büyüyen biri sokak çocuğu olur; yoksul bir evde doğup kitaplarla yoğrulan biri ise entelektüel olur. Yani mesele, nereden geldiğin değil, nerede yoğrulduğundur. Bugün hâlâ bazı çevrelerde "asalet" diye dolaşan kavramlar var. Kanın temizliği, soyun yüceliği, sülalenin şanı falan... Ama asıl soru şu: Bugün nasıl yaşıyorsun, ne alışkanlıklar taşıyorsun? Çünkü insan bir anlamda alışkanlıklarının toplamıdır. Ayda kaç kitap okuyorsun? Ne konuşuyorsun? Kiminle oturu...
Devamı