Emekliliğimin Onuncu Yılında
Emekliliğimin Onuncu Yılında Yola devam... Tam on yıl önce bugün... Çok severek yaptığım mesleğime veda edip emekli oldum. Gerçi bu kararın içinde biraz da yöneticimin payı vardı, bunu inkâr edecek değilim. Fakat asıl mesele çok daha derindeydi. Çünkü ben, on üç yaşında geldiğim İstanbul'da, neredeyse hiç ara vermeden elli bir yaşıma kadar çalışmıştım. Çocuk yaşta önce işe yerleştirildim, sonra okula kaydoldum. Eğitim hayatımın büyük bölümü yarım gün okul, yarım gün iş şeklinde geçti. Yaz tatillerinde ise okul yoktu ama çalışma tam zamanlı devam ediyordu. Çocukluğumdan itibaren hayatın bana öğrettiği ilk şeylerden biri şuydu: Emek vermeden hiçbir şey olmuyor. Perakende sektörünü kendim seçmiştim. Üstelik gerçekten severek çalıştım. Babam başta olmak üzere ailemin, “Devlet işine gir, düzenli bir işin olsun.” ısrarlarını da anlıyordum. Ama oturarak, durağan bir iş bana göre değildi. Ben kendi yolumu çizmek istiyordum. Bir kere karar vermiştim. Kimse beni kendi yolumdan çe...
