KÖKLERİN ÇAĞRISI
KÖKLERİN ÇAĞRISI Göç, insanın sadece yerini değil, ruhunu da yeniden yazan bir süreçtir. Bulgaristan'dan Türkiye'ye uzanan hikâyemizde, bavulların ötesinde, sessiz bir direnişle başladık. İlk halimiz: Toprağa alışmak, suyun tadını öğrenmek, rüzgarın yönünü ezberlemekti. Sabırla çalıştık, yılmadık. Sessizce, alın teriyle hayatı yeniden kurduk. İkinci halimiz: Artık toplum içinde bir yer edinmiş, "Biz de buradayız" demiştik. Kiracılık bitmiş, bir düzen kurulmuş, saygınlık kazanılmıştı. Umut büyüdü, hayaller genişledi. Dernekler kuruldu, tabelalar asıldı. İyi niyet inkâr edilemezdi, emek de öyle. Ancak dürüst olmak gerekirse; hizmet niyetiyle başlayan yollar, bazen güç arzusuyla kesişti. Toplum için kurulan yapılar, ne yazık ki toplumdan uzaklaştı. Bu kırılma, üçüncü ve en olgun halimize geçişimizi geciktirdi. Oysa bir Bulgaristan Türkünün üçüncü ve en olgun hali, köklerine dönme cesaretidir. Kökler, yalnızca tarih değildir. Kökler hatırlamaktır. Kökler yüzleşmekti...